Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 8 3 2025 09 24 Peace Education in Iran and Contribution of Boundary Agents: Mohammad Bahman Beigi and Toran Mirhadi آموزش صلح در ایران و سهم کنشگران مرزی : محمد بهمن‌بیگی و توران میرهادی 3631 3653 211048 10.22034/ijce.2024.461444.1582 EN Ali Rezaee PhD Student, Department of Curriculum Studies, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran 0009-0005-5130-0059 Alireza Sadeghi Associate Prof., Department of Curriculum Studies, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran Maghsood Farasatkhah Prof., Institute for Research & Planning in Higher Education, Tehran, Iran Kourosh Fathi Vajargah Prof., Department of Educational Sciences, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran 0000-0002-5574-6227 Mostafa Ghaderi Associate Prof., Department of Curriculum Studies, Faculty of Psychology & Educational Sciences, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran 0000-0002-9117-7703 Journal Article 2024 06 06 The aim of study was to compare the contribution of two famous boundary agents, Mohammad Bahman Beigi and Turan Mirhadi to peace education in Iran. This is a qualitatively comparative research and two methods of documentary and thematic content analysis were used to collect and analyze data respectively. The first finding showed that both activists believed in general principles in the process of teaching/learning peace to the young generation. The second finding revealed that both actors were engaged in a tireless struggle against cultural and family traditions, organizational cultures, economic constraints, and the reactions of government officials opposed to reforms on the one hand and the ignorant public on the other, in order to create an agreement between the formal government discourse and discourse based on the needs of the nation. The third finding reveals that both actors, through practical actions, financial expenditures, and dissemination of their transformational discourse through the use of strategies such as negotiation with sources of power, social connections, and decision-making and reform, have been able to show how the rigid structures governing the educational system can be changed in favor of peace education. The fourth finding shows that the horizon of vision and scope of action of these two actors are not necessarily the same.  هدف پژوهش حاضر مقایسه سهم دو کنشگر مرزی مشهور محمد بهمن‌بیگی و توران میرهادی در آموزش صلح در ایران است. روش تحقیق ، تطبیقی کیفی و برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل داده ها به ترتیب از دو روش اسنادی و تحلیل محتوی مضمونی استفاده شد. منابع اولیه شامل بررسی اقدامات عملی ( فعالیت های اجتماعی و آموزشی ) و عملکرد علمی ( آثار مکتوب همچون کتب و سخنرانی ) هر دو کنش گر و منابع ثانویه دربردارنده کتب و مقالات منتخب می گردد . اولین یافته پژوهش نشان داد که هر دو کنشگر به اصول مشترکی در روند یاددهی/ یادگیری صلح و مولفه های آن به نسل جوان اعتقاد دارند . دومین یافته مشخص ساخت که هر دو کنشگر برای ایجاد توافق بین گفتمان رسمی دولت با گفتمان مبتنی بر نیازهای ملت ، درگیر مبارزه ای خستگی ناپذیر با سنت های فرهنگی و خانوادگی ، فرهنگ های سازمانی ، محدودیت های اقتصادی و واکنش های دولتمردان مخالف اصلاحات از یک سو و مردم ناآگاه از سوی دیگر بوده اند تا بتوانند بین گفتمان رسمی دولت و گفتمان مبتنی بر نیازهای ملت توافق ایجاد کنند. سومین یافته آشکار است که هر دو کنش گر از طریق اقدامات عملی ، صرف هزینه های مالی ، و نشر گفتمان تحول خواه خود از طریق بهره گیری از استراتژی هایی همچون مذاکره با منابع قدرت ، ارتباطات اجتماعی، و تصمیم‌سازی و اصلاح توانسته اند نشان دهند چگونه می توان ساختارهای صلب حاکم بر نظام آموزشی را به نفع آموزش صلح تغییر داد. چهارمین یافته پژوهش مبین آن است که لزوما افق دید و گستره عمل این دو کنشگر ، یکسان نیست .  https://journal.cesir.ir/article_211048_2562c463f64fd7431c2a3cad1d2ed9c2.pdf