Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 8 1 2025 01 20 Identifying the Barriers to the Internationalization of Iran's Higher Education System: Recommendations for Developing Countries شناسایی موانع بین المللی شدن نظام آموزش عالی ایران: درس هایی برای کشورهای در حال رشد 3430 3449 217173 10.22034/ijce.2024.433143.1553 EN Leila Khosravi Morad PhD Student, Department of Futures Studies & Educational Governance, University of Tehran, Tehran, Iran 0000-0002-3597-7140 Nasser Shirbagi Professor, Department of Educational Sciences, University of Kurdistan , Sanandaj, Iran 0000-0001-8770-4227 Journal Article 2024 01 22 The aim of study was to identify the obstacles to the internationalization of Iran higher education system using a qualitatively meta-synthesis method. For collection of data the documentary method and systematic analysis based on the Strauss & Corbin approach were used. To ensure the validity and reliability of the data, the researchers used Glynn tool and consulted experts. In total, fourteen components and two dimensions were identified through one hundred and eighty-four codes. The findings reveal that the obstacles to the internationalization of Iran higher education system include the internal dimension and its related components such as politics, English language, resources (financial, human and equipment), management, curriculum, technology, and law obstacles. The external dimension includes obstacles such as the macro-management system, cultural, legal, economic, political and international. Based on the findings, it is recommended that planners of higher education systems in developing countries initially concentrate on necessary measures and strategies to overcome internal barriers to the internationalization of higher education; otherwise, achieving this goal will likely fail if efforts focus solely on addressing external barriers. هدف پژوهش ، شناسائی موانع بین المللی شدن نظام آموزش عالی ایران با استفاده از روش کیفی فراترکیب است. بدین منظور برای جمع‌آوری داده‌ها از روش اسنادی و تحلیل سیستماتیک بر اساس رویکرد اشتراوس و کوربین استفاده شد. برای اطمینان از روایی و پایایی داده‌ها، پژوهشگران از ابزار ضروری گلین و از نظر متخصصان این حوزه سود جستند. در مجموع از طریق یک صد و هشتاد و چهار کد، چهارده جزء و دو بعد شناسایی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که موانع بین‌المللی‌ شدن نظام آموزش عالی ایران شامل بعد داخلی و مؤلفه‌های مرتبط با آن همچون موانع مرتبط به سیاست، زبان انگلیسی، منابع (مالی، انسانی و تجهیزات)، مدیریت،  برنامه درسی، فناوری، و قانونی در نظام آموزشی است. بعد خارجی شامل موانعی مانند نظام مدیریت کلان، فرهنگی، قانونی، اقتصادی، سیاسی و بین‌المللی می گردد. بر اساس یافته‌ها، به برنامه‌ریزان نظام‌ آموزش عالی در کشورهای در حال توسعه پیشنهاد می گردد برای بین‌المللی شدن نظام آموزش عالی کشور خود ، در گام نخست بر اقدامات و راهبردهای لازم برای رفع موانع داخلی تمرکز نمایند. در غیر این صورت،اگر تلاشها و اقدامات آنان صرفاً معطوف بر رفع موانع خارجی باشد ، به احتمال زیاد  دستیابی به هدف بین المللی شدن آموزش عالی با شکست مواجه خواهد شد.  https://journal.cesir.ir/article_217173_f9df41f50ad629bd861c7c11fe803bbf.pdf