Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 05 01 A Comparative Study of Creativity Education in Primary Schools of England &Finland: Lessons for Iran مطالعه تطبیقی آموزش خلاقیت در مدارس ابتدایی انگلیس و فنلاند : درس هایی برای ایران 1813 1830 146308 10.22034/ijce.2022.285444.1308 EN Ali Akbar Samiee PhD Student, Department of Educational Sciences , Faculty of Educational Sciences and Psychology, Islamic Azad University, Khorasgan Branch, Iran Badri Shahtalebi Associate Professor , Faculty of Educational Sciences and Psychology, Islamic Azad University, Khorasgan Branch ( Isfahan) Ahmad Abedi Associate Professor , Faculty of Educational Sciences and Psychology, Islamic Azad University, Khorasgan Branch ( Isfahan) Journal Article 2021 05 09 Fostering creative people have become one of the modern goals of advanced educational systems. While the need for creativity in the new millennium is more obvious, the education systems of advanced societies can teach pivotal lessons to other countries. The purpose of this research was to investigate the experiences of England and Finland in teaching creativity in primary schools to provide guidance to Iranian curriculum planners. The selection strategy of the countries studied in this qualitatively comparative study was "similarity in social systems, similarity in educational outputs" and the level of analysis and observation was macro (country). Data collection method was documentary and data analysis method was John Stuart Mill's method of agreement and disagreement using Bereday's regional approach for presenting the findings. The findings indicated that attention to the role and importance of children's creativity in the England education system has a long history, while Finnish education policymakers, especially in the last two decades, have paid more effort to this issue. Also, while various national documents on creativity have been published in England over the past six decades, Finns have been more pragmatic. Another finding shows that the England’s primary education system is influenced by factors such as subject-oriented, teacher-centered and exam-oriented and therefore has not had much success in creative education, while the Finns have used the school-centered and child-centered approach in teaching creativity. Given the research findings and the social realities of Iran, it seems that curriculum planners for educating creative children should pay more attention to the experiences of Finns. Research findings reveal that curriculum planners in Iran need special attention to Finnish experiences to raise creative children. تربیت افراد خلاق به یکی از اهداف  مدرن نظام های آموزشی پیشرفته مبدل شده است. در حالی که نیاز به آموزش خلاقیت برای زندگی در هزاره جدید هر روز بیش از پیش نمایان می گردد ، نظام های آموزشی جوامع پیشرفته می توانند درس های آموزنده ای برای دیگر کشورها داشته باشند. هدف پژوهش حاضر ، مطالعه تجربیات انگلیس و فنلاند در خصوص آموزش خلاقیت در مدارس ابتدایی برای ارائه رهنمودهایی به برنامه ریزان درسی ایران است. استراتژی انتخاب کشورهای مورد مطالعه در این تحقیق تطبیقی کیفی ، استراتژی " نظام های اجتماعی مشابه ، برون دادهای آموزشی مشابه " و سطح تحلیل و مشاهده ، کلان ( کشور) بوده است. یافته های پژوهش نشان داد توجه به نقش و اهمیت خلاقیت کودکان در انگلیس  از قدمت بیشتری برخوردار است در حالی که فنلاندی ها در طی دو دهه اخیر به  این موضوع توجه کرده اند. هم چنین در حالی که در انگلیس اسناد ملی گوناگونی در طی شش دهه گذشته در خصوص تربیت افراد خلاق منتشر شده است ، فنلاندی ها بیشتر اهل عمل  و انجام برنامه های خلاقیت بوده اند. دیگر یافته پژوهش نشان می دهد که نظام آموزش ابتدایی انگلیس متاثر از مولفه هایی همچون موضوع محوری ، معلم محوری و امتحان محوری می باشد و لذا موفقیت چندانی در تربیت خلاقانه نداشته است ، در حالی که فنلاندی ها مدرسه محوری و کودک محوری را مبنای این آموزش ها  قرار داده اند. با توجه به یافته های پژوهش و واقعیت های اجتماعی ایران به نظر می رسد که برنامه ریزان درسی برای آموزش خلاقیت باید بیشتر به تجارب فنلاندی ها توجه کنند https://journal.cesir.ir/article_146308_7c1d923574c5b08caceb4397154cd133.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 05 01 A Comparative Evaluation of the Translation Programs at Bachelor's Level in Iran, England and Turkey based on CIPP Model ارزیابی تطبیقی دوره‌های کارشناسی مترجمی در ایران، انگلستان و ترکیه بر اساس مدل سیپ 1831 1849 146304 10.22034/ijce.2022.266842.1272 EN Saeed Ranjbar Assistant Professor, Department of English Language, Faculty of Humanities, Qaemshahr Branch, Islamic Azad University, Qaemshahr, Iran Ramin Rahimi Assistant Professor, Department of English Language, Faculty of Humanities, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran Davood Mashhadi Heidar Assistant Professor, Department of English Language, Faculty of Humanities, Tonekabon Branch, Islamic Azad University, Tonekabon, Iran 0000-0002-1884-7897 Journal Article 2021 01 10 Little is known about the quality of technical translation courses offered in English departments in Iran and even less about the efficacy of the revised BA level translation curriculum which was put into practice since 2016. Among the possible ways to evaluate such a program, the researchers adopted a comparative perspective to the courses offered at BA level in Islamic Azad University and other foreign departments, namely, Çankaya University in Turkey, Leicester University and Newcastle University in the UK. To adopt an objective perspective to the study of the potentials of these four programs, Stufflebeam’s model including Content, Input, Process, and Product (CIPP) was selected mainly due to its comprehensiveness and administrative orientations. In addition, this study was conducted via implementing content analysis to qualitative data officially issued by these universities. The major findings of this study were (1) unlike other three universities, the graduate program at Islamic Azad University lacks a balance between interpretation and translation; (2) the graduate translation programs in foreign departments lean toward the students interest and needs, especially in terms of including practical English translation and interpretation courses and consider providing career-oriented courses of either interpretation or translation; (3) the foreign departments, particularly, British departments provided out-of-campus authentic translation or interpretation experience on job market. The findings of the study implied that majors revisions are needed to make the current program more compatible with prospect students' future career path. اطلاعات بسیاری از کیفیت دروس ترجمه تخصصی که در گروه‌ زبان انگلیسی در دانشگاههای ایران ارئه می‌شود در دسترس نیست و آگاهی ما از کارایی برنامه‌درسی جدید دوره‌ی کارشناسی ترجمه زبان انگلیسی - که از سال 1394 به اجرا درآمده است - نیز از آن هم کمتر می باشد . از بین روش‌های گوناگونی که برای ارزیابی برنامه‌ های آموزشی وجود دارد، پژوهشگران حاضر از منظری تطبیقی به بررسی برنامه‌درسی رشته مترجمی زبان انگلیسی در دانشگاه آزاد اسلامی پرداخته و آن را با برنامه‌درسی سه دانشگاه جانکایا ترکیه، و دانشگاه های لیسستر و نیوکاسل انگلیس مقایسه‌ کردند. برای پرهیز از جانبداری هم چنین پژوهشگران این ارزیابی را با بهره گیری از الگوی سیپ - به دلیل جامعیت و وجه عملی این مدل - انجام دادند . داده‌های کیفی مشتمل بر اسناد رسمی منتشر شده از سوی دانشگاه‌های منتخب و روش تحلیل آنها، تحلیل محتوا بود . یافته ها نشان دادند : (1) برعکس سه دانشگاه منتخب، برنامه‌درسی دانشگاه آزاد اسلامی از تعادل چندانی بین ترجمه شفاهی و کتبی پیروی نمی کند؛ (2) برنامه‌درسی دوره کارشناسی در دانشگاه های خارجی به نیازها و علائق دانشجویان و به‌ویژه به واحدهای عملی ترجمه - شفاهی و کتبی - بیش‌تر از دروس نظری بها داده و به انطباق دروس با نیاز بازار کسب‌وکار توجه دارند؛ (3) دانشگاههای منتخب - به‌ویژه دانشگاه های بریتانیایی -، می‌کوشند تا فرصت کسب تجارب واقعی خارج از دانشگاه را برای دانشجویان فراهم‌ آورند. یافته‌های پژوهش مبین آن است که باید تغییراتی اساسی در برنامه جاری تربیت مترجم در دانشگاه‌های ایران - برای سازگاری بیشتر با آینده شغلی دانشجویان - صورت پذیرد.  https://journal.cesir.ir/article_146304_f836e975348302fd84e1d922a022d181.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 05 01 A Comparative Study of the UNESCO 2030 agenda with the Fundamental Transformational Document of Iran’s Education بررسی تطبیقی سند 2030 یونسکو با سند تحول بنیادین آموزش وپرورش ایران 1850 1870 146300 10.22034/ijce.2022.252024.1228 EN Mohammad Hosain Farokhinia Ph.D. Student, Department of Educational Science, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran Esmat Rasoli Assistant Professor, Department of Educational Science, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran Ladan Salimi Assistant Professor, Department of Educational Science, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran Journal Article 2020 10 09 Establishment of Islamic Republic of Iran has affected the process of accepting international documents in the field of education. The aim of research was to make a comparative study of the UNESCO 2030 agenda with the “Fundamental Transformational Document of Iran’s Education” in terms of similarities and differences. Research method is comparatively qualitative and method of data collection and analysis is documentary and content analysis respectively. The first finding of the research reveals that the differences between the two documents are much greater than the similarities, so that out of 17 components, there is disagreement between the designers of the two documents in 14 components. Another finding indicates fundamental differences between the ideology and educational philosophy of two documents in areas such as the scope of education, values, and approach to achieving educational goals. Also in the 2030 document, gender equality is emphasized in all its quantitative and qualitative dimensions, while authors of the “F Fundamental Transformational Document of Iran’s Education” do not believe in the equality of men and women in the qualitative dimension of education<em>.</em> Another finding is that the “Fundamental Reform Document of Iran’s Education” promotes gender stereotypes that are not accepted in the 2030 Document by respecting roles such as spouse and mother and determining the type of <em>Hijab</em> for women. In addition, the 2030 document publicly opposes the ideological foundations of the Iran’s Document by recognizing the types of sex and acceptance of LGBT people. These findings show that differences between ideologies in the drafting and approval of national and international documents can pose practical challenges to policymakers and planners in the education system استقرار حکومت جمهوری اسلامی در ایران بر روند پذیرش اسناد بین المللی در حوزه آموزش اثر گذاشته است. هدف تحقیق حاضر بررسی تطبیقی سند2030یونسکو با سندتحول بنیادین آموزش و پرورش ایران  از منظر شباهت ها و تفاوت ها است. روش تحقیق ، تطبیقی کیفی ، روش جمع آوری داده ها ، استنادی و روش تحلیل داده ها ، تحلیل محتوی تفاهم می باشد. نخستین یافته تحقیق آشکار ساخت تفاوت های دو سند بسیار بیشتر از شباهت بین آنها است ،به نحوی که از بین 17 مولفه ، در 14 مولفه اختلاف نظر بین طراحان دو سند وجود دارد. یافته دیگر نشانگر تفاوت های بنیانی بین ایدئولوژی و فلسفه تربیتی حاکم بر دو سند در حوزه هایی همچون گستره تربیت ، ارزش ها ، و رویکرد تحقق اهداف تربیتی است. هم چنین در سند 2030 ، برابری جنسی در هر دو بعد کمی و کیفی آن مورد تاکید قرار گرفته در حالی که طراحان سند تحول اعتقادی به برابری زن و مرد در بعد کیفی آموزش ندارند. دیگر یافته تحقیق نشانگر آن است که سند تحول با ارج گذاری به نقش هایی همچون همسر و مادر و تعیین نوع پوشش برای زنان ، کلیشه های جنسیتی را که مورد قبول سند 2030 نمی باشد ، ترویج می نماید. علاوه بر این، سند 2030 با به رسمیت شناسی انواع رابطه جنسی و پذیرش دگرباشان ، بنحو علنی با بنیان های ایدئولوژیک سند تحول به مخالفت بر می خیزد.  این یافته ها نشان می دهند که اختلاف بین ایدئولوژی ها در تدوین و تصویب اسناد ملی و بین المللی می تواند سیاست گزاران و برنامه ریزان نظام آموزشی را با چالش های عملی روبرو سازند.   https://journal.cesir.ir/article_146300_4fc51c170a8fc6c70d20c9636c9a83c8.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 05 01 A Comparative Study of Mathematics Curriculum in Primary Schools of Iran and Singapore مطالعه تطبیقی برنامه‌درسی ریاضی در دوره ابتدایی ایران و سنگاپور 1871 1897 146305 10.22034/ijce.2022.273973.1288 EN Nahid Mehrjoo Ph.D. Student, Department of Educational Sciences, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran , Iran Mohammad Nourian Associate Professor, Department of Educational Sciences, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran . Dariush Norouzi Associate Professor, Department of Educational Sciences, Allameh Tabataba&#039;i University, Tehran, Iran Mahmoud Abai Kopai Assistant Professor, Department of Educational Sciences, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran , Iran Journal Article 2021 02 18 Learning mathematics creates opportunities for pupils to develop key 21st century competencies. In support of this important curriculum, more serious efforts are needed to update the content and technique of mathematics education. The aim of    research was a comparative study of primary school mathematics curriculum in Iran and Singapore in four components of objectives, content, teaching and assessment methods.  A comparatively qualitative research method has been done using Bereday’s four-step approach. The   sample selection strategy was "Different social systems, different educational outcomes". The data were collected using documents and information available in   formal government databases, books and publications related to the research topic in the period 2021-2000, and were analyzed according to the John Stuart Mill agreement / disagreement method. The findings showed that selected countries emphasize the development of thinking skills and creative activities in mathematics education’s goals. In terms of goals, most important difference between the two countries is that Singaporean education system supporting the "problem solving" method and creating coherence between the content and skills taught to the learners. Also in contrast to Iran, in Singaporean schools, students' individual differences in content and metacognition development in learning strategies have been addressed. In order to improve the educational quality of Iran, curriculum planners are advised to consider new methods of content preparation and mathematics education. یادگیری ریاضیات فرصت‌های مناسبی ایجاد می‌کند تا دانش‌آموزان شایستگی‌های کلیدی برای زندگی در قرن بیست‌و‌یکم را در خود رشد دهند. برنامه ریزان درسی نیاز به تلاش‌های جدی‌تری برای بروزرسانی آموزش ریاضیات از نظر محتوی و تکنیک ارائه دارند. هدف پژوهش حاضر، مطالعه تطبیقی عناصر برنامه‌درسی ریاضی دوره ابتدایی در ایران و سنگاپور در چهار مؤلفه‌ اهداف، محتوا، روش‌های تدریس و شیوه‌های ارزشیابی بود. روش پژوهش تطبیقی کیفی - با بهره‌گیری از رویکرد چهار مرحله‌ای بردی - و استراتژی انتخاب نمونه پژوهش "نظام های اجتماعی متفاوت، برون دادهای آموزشی متفاوت" است. داده‌ها، با استفاده از اسناد و اطلاعات موجود در پایگاه‌های رسمی دولتی و کتب و نشریات مرتبط با موضوع تحقیق در بازده‌زمانی 2021-2000 جمع‌آوری شده و براساس روش توافق / اختلاف جان استوارت میل تحلیل گردیدند. یافته‌ها نشان داد کشورهای منتخب به پرورش مهارت‌های تفکر و فعالیت‌های خلاقانه در اهداف تأکید دارند و هم چنین محتوای کتاب های ریاضی بر مبنای اهداف آموزشی تعیین‌ شده اند. مهم‌ترین تفاوت‌ بین دو کشور ، در هدف حمایت از روش " حل‌مسئله " برای ایجاد انسجام بین محتوا و مهارت‌ها در سنگاپور است. همچنین در مقایسه با ایران ، نظام آموزشی سنگاپور به تفاوت-های فردی دانش‌آموزان در محتوا و توسعه‌ی فراشناخت در راهبردهای یادگیری توجه بیشتری کرده است. علاوه بر این در نظام آموزشی ایران، ارزشیابی تأکید کمتری بر کیفیت یادگیری دانش‌آموزان دارد. با توجه به یافته‌ها و به منظور ارتقای کیفیت آموزش ریاضیات، به برنامه ریزان درسی ایران توصیه می‌شود محتوی و شیوه‌های نوین آموزش ریاضی را مدنظر قرار دهند.  https://journal.cesir.ir/article_146305_e84c63fcbbe5b0258f2ee8c0f2414126.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 05 01 Preschool Educational Approaches: A Comparative Study رویکردهای آموزش پیش دبستانی: یک مطالعه تطبیقی 1898 1928 149803 10.22034/ijce.2022.301204.1339 EN Parvin Solati Asl Ph.D. Student, Department of Curriculum studies, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0000-0003-3209-9351 Ali Hoseinikhah Assistant Professor in Curriculum Planning, Faculty of Psychology and Education, Kharazmi University, Tehran, Iran. 0000-0002-3615-607X Marjan Kian Associate Professor, Department of Curriculum studies, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran 0000-0002-3920-5447 Journal Article 2021 08 24 The aim of research was a comparative study of preschool educational approaches. In this research, the components of goals, content, teaching method, educational atmosphere and evaluation in romantic, humanistic, Montessori, Waldorf and Reggio Emilia approaches have been compared. The method of data collection and analysis were documentary and Bereday’s four-step approach respectively. In dimension of goals, all approaches emphasize the enrichment of the child's imagination through the senses. In the activities dimension, all approaches emphasize the learning process. Montessori and Reggio Emilia's approach, more than other approaches, design activities in a more problem-oriented manner. In the Montessori, Reggio Emilia and Waldorf approaches emphasized the question-and-answer method and indirect transmission of material to the child. In particular, the Reggio Emilia and Waldorf approaches have made the learning method the basis of child-teacher interaction, and teaching means the process of helping children learn research. In the dimension of educational atmosphere, human interaction with the environment - through the senses - is the basis of education in all approaches. In the evaluation dimension - with the exception of the Montessori approach which focuses on the extent to which predetermined goals are achieved-, other approaches do not emphasize learning standards and the evaluation is not done in the traditional way. Iranian curriculum planners are encouraged to use the findings of the present study to develop a suitable approach for early childhood education هدف پژوهش حاضر ، مطالعه تطبیقی رویکردهای آموزش دوره پیش‌دبستانی است. در این پژوهش ، مولفه‌های اصلی آموزش پیش دبستانی همچون اهداف، محتوی، روش تدریس، فضای آموزشی و ارزشیابی در رویکردهای رومانتیک، انسان‌گرا، مونته‌سوری، والدورف و رجیوامیلیا مورد بررسی و تطبیق قرارگرفته‌اند. روش گردآوری داده‌ها، اسنادی و روش تحلیل و ارائه نتایح رویکرد چهار مرحله‌ای بردی می باشد. در بعد اهداف آموزشی دوره پیش دبستانی ، همه رویکردها به غنی‌سازی تصورات کودک از طریق حواس تاکید می‌ورزند. در بعد فعالیت‌ها ، کلیه رویکردها بر فرآیند یادگیری بر اساس اهداف از پیش تعیین‌شده توجه ویژه دارند اگرچه رویکرد های مونته‌سوری و رجیو امیلیا بیشتر فعالیت‌های آموزشی را به شیوه مسئله‌محور طراحی می‌کنند. دیگر یافته پژوهش آشکار ساخت سه رویکرد مونته‌سوری، رجیو امیلیا و والدورف به شیوه "پرسش و پاسخ " و عدم انتقال مستقیم مطالب به کودک تاکید می ورزند. هم چنین ، رویکرد های رجیو امیلیا و والدورف، یادگیری را اساس تعامل کودک و مربی قرار داده‌ و تدریس را همچون فرایند کمک به کودکان برای یادگیری ، پژوهش و جستجوگری تلقی می نمایند. در بعد فضا ، همه رویکرد ها تعامل انسان با محیط را از طریق حواس مبنای آموزش خود قرار داده‌‌اند. در بعد ارزشیابی، - به جز رویکرد مونته‌سوری که در آن به میزان دستیابی به اهداف از پیش تعیین‌شده توجه می‌شود - سایر رویکردها به استانداردسازی ارزشیابی تاکید چندانی ندارند.. با توجه به یافته ها ، پیشنهاد می‌شود برنامه‌ریزان درسی ایران برای تدوین یک الگوی مناسب و جامع برای آموزش پیش دبستانی بکوشند.  https://journal.cesir.ir/article_149803_e84d16db8c6d460576a5188efcb86a1e.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 04 21 EFL Teachers' Perceptions of Key Tenets of Communicative Language Teaching in High School English Textbooks of Afghanistan, Iran & Iraq مقایسه ادراک معلمان از اصول کلیدی آموزش زبان ارتباطی در کتاب های درسی انگلیسی دوره متوسطه دوم افغانستان، ایران و عراق 1929 1947 146312 10.22034/ijce.2022.315742.1364 EN Atefeh Mahdizadeh Ph.D. Student, Department of English Language, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran 0000-0001-7966-6443 Mojtaba Maghsoudi Associate Professor, English Language Department, Farhangian University, Tehran, Iran Behdokht Mall-Amiri Assistant Professor, Department of English Language, Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran Journal Article 2021 11 18 The communicative approach to teaching English as a foreign language may be traced back to the introduction of a theoretical perspective which has advocated the motto of language as communication. Predicated on this point of view, large bodies of textbooks have been published in past decades which have increasingly been claimed to be based on the tenets of communicative language teaching (CLT). In order to further investigate the claim, this study aimed at delving into 11th grade textbook currently taught in high schools in Iran, Vision 2, and probed the extent which the tenets of CLT are implemented in comparison to the textbooks of the same level in neighbor countries, Afghanistan and Iraq. In order to achieve the purpose of the study a quan-qual design was adopted. Fifty high school teachers holding BA or PhD in teaching English took part in this study. A reliable checklist was used to collect their perceptions. Having analyzed the quantitative data, the researcher interviewed nine participants. The data from the checklist paved the way for quantitative comparison of the textbooks using chi-square the results of which indicated that English for Iraq features CLT principles better than Vision and English for Afghanistan in terms of group work, learner-contentedness and caring for teacher roles. A further qualitative analysis showed that these textbooks, contrary to the claims, inherit behavioristic legacy as reflected in their formulaic content which is infertile in terms adaptation and personalization as well as meaningfulness. رویکرد ارتباطی برای آموزش زبان انگلیسی - به عنوان یک زبان خارجی - ممکن است مبین این دیدگاه نظری باشد که شعار " زبان مبنای ارتباط " را مطرح کرده است. بر اساس این دیدگاه، از دهه 1980 میلادی تغییرات عمده ای در آموزش زبان انگلیسی ایجاد شد که هدف اصلی آن جایگزینی شایستگی ارتباطی بجای شایستگی زبانی بود. بر این اساس، حجم وسیعی از کتاب‌های درسی در چند دهه‌ اخیر منتشر گردید ه اند که به طور فزاینده‌ای مولفان آنها ادعا می‌ کنند بر بنیان اصول آموزش زبان ارتباطی این آثار را تدوین وتهیه کرده اند. مولفان کتاب های درسی دوره متوسطه دوم ایران نیز ظاهراً این دیدگاه را اتخاذ کرده اند. هدف پژوهش حاضر ، مقایسه ادراک معلمان زبان خارجی از اصول کلیدی آموزش زبان ارتباطی در کتاب های درسی انگلیسی دوره متوسطه دوم سه کشور افغانستان ، ایران و عراق است . روش پژوهش ، تطبیقی آمیخته ( کیفی- کمی) ، جامعه آماری شامل کلیه معلمان دوره متوسطه دوم و ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامه محقق ساخته بود. یافته ها نشان داد که غنای محتوئی کتاب انگلیسی عراق بیشتر و افغانستان کمتر است. علاوه بر این، نسخه عراقی - در مقایسه با کتب انگلیسی  ایران و افغانستان - بیشتر شامل فعالیت‌هایی همچون توضیحات، نگارش و مثال‌ها می باشد و صرفا بر اساس نقش معلم تهیه و تدوین نشده است . بدین نحو، کتاب انگلیسی برای عراق از نظر رفع نیازهای دانش آموزان از غنای محتوئی بیشتری برخوردار است و کتب ایران و افغانستان در رتبه های بعدی قرار می گیرند. هم چنین، کتاب های انگلیسی برای عراق و ایران از نظر امکان جایگزینی کل زمان کلاس با فعالیت‌های فراگیران در گروه های کوچک به‌طور قابل توجهی مشابه هستند، در حالی که انگلیسی برای افغانستان چنین فرصتی را برای دانش آموزان فراهم نمی‌ سازد. تحلیل محتوی داده‌های کیفی نشان داد که کتاب‌های درسی در هر سه کشور منتخب برخلاف آنچه مولفان آن ادعا می کنند هنوز میراث رفتارگرایانه‌ای را به ارث می‌برند که در محتوای فرمول‌بندی آن‌ها منعکس شده است و از نظر انطباق و شخصی‌سازی و همچنین معناداری همچنان آثار ناباروری هستند. با این وجود و با توجه به یافته ها، به برنامه ریزان درسی افغانستان و ایران پیشنهاد می شود که نسخه  عراقی - به عنوان یک نمونه نسبتا موفق از یک کتاب درسی دوره متوسطه منطبق با شرائط بومی -برای بازنگری های بعدی کتاب های انگلیسی مدنظر قرار گیرد. https://journal.cesir.ir/article_146312_cbfb47182f0b69f3d41c37907b934ab6.pdf

Comparative Education Society of Iran ( CESIR) Iranian Journal of Comparative Education 2588-7270 5 2 2022 06 01 Analyzing and Criticizing Foundations of Educational Liberalism and Educational Neoliberalism: A New Conceptualization تحلیل و نقد مبانی لیبرالیسم آموزشی و نو لیبرالیسم آموزشی : یک مفهوم پردازی جدید 1948 1966 149814 10.22034/ijce.2022.294620.1366 EN M O I O O D S A V E H PhD Student, Department of Educational Sciences, Shahed University, Tehran, Iran Mohammad Hassan Mirzamohammadi Associate Professor, Department of Educational Sciences, Shahed University, Tehran, Iran 0000-0002-2239-9388 Mahdi Sobhaninejad Associate Professor , Department of Educational Sciences, Shahed University, Tehran, Iran Khosrow Bagheri Professor, Department of Educational Sciences, University of Tehran, Tehran Journal Article 2021 11 28 The purpose of study was to analyze and critique the principles of educational liberalism and educational neoliberalism in order to present a new concept (synthesis). The research method was comparatively qualitative and methods of data collection and analysis were documentary and conceptual analysis respectively. The first findings focus on critique of educational liberalism and include issues such as mere attention to elitism, lack of attention to the needs and interests of learners, training entrepreneurs, and developing skills for learners. Other finding of study is the critique of educational neoliberalism due to monopolistic individualism, preference for capitalist ethics, and commercialization of education. Re-conceptualizing (Synthesis) of educational foundations of these two philosophical schools led to the presentation of combined principles, such as internal-external freedom, human-economic wisdom, excellence-centered & welfare – axis life, theoretical-practical sciences, knowledge-oriented /professional-oriented education, value-driven & life - centered training and public-elite education. هدف پژوهش حاضر تحلیل و نقد مبانی لیبرالیسم آموزشی و نولیبرالیسم آموزشی به منظور ارائه یک مفهوم ­پردازی جدید است. روش پژوهش،  کیفی تطبیقی و برای جمع آوری و تحلیل داده ها به ترتیب از روش اسنادی و روش تحلیل مفهومی استفاده گردید. نخستین یافته پژوهش معطوف به نقد لیبرالیسم آموزشی و مشتمل بر مواردی همچون توجه صرف به نخبه­ پروری ، عدم توجه به نیازها و علایق دانش ­آموز ،عدم توجه به تربیت افراد کارآفرین ، و توجه اندک به پرورش کسب مهارت برای فراگیران است. دیگر یافته پژوهش معطوف به نقد نولیبرالیسم آموزشی بخاطر فردگرایی انحصارطلبانه، ترجیح اخلاق سرمایه داری و تجاری ­سازی آموزش می باشد. نو-  مفهوم پردازی ( سنتزسازی ) مبانی تربیتی این دو مکتب فلسفی منتج به ارائه مبانی ترکیبی همچون آزادی درونی- بیرونی، خرد انسانی- خرد اقتصادی ، زندگی تعالی – محور/ رفاه- محور ،علوم نظری- عملی ، آموزش دانش محور- حرفه محور ، تربیت ارزش – محور/ زندگی - محور و تعلیم و تربیت همگانی- نخبه گرا گردید https://journal.cesir.ir/article_149814_7848f05d123bb92e81f64501cba711bd.pdf