این پژوهش با هدف مقایسه نظام‌های آموزشی روسیه و ایران انجام شده‌است . این پژوهش از نظر ماهیت کیفی - تطبیقی و نمونه پژوهش شامل داده‌های مرتبط با نظام آموزشی کشورهای منتخب از طریق تمرکز بر مشاهدات سطح کلان از طریق استراتژی " نظام های اجتماعی مختلف , بروندادهای آموزشی متفاوت " می باشد . " روش گردآوری داده‌ها اسنادی شامل منابع اولیه ( اسناد بالادستی مربوط به نظام‌های آموزشی کشورهای منتخب ) و منابع ثانویه ( مانند کتاب‌ها و مقالات ) بود . دو روش تحلیلی به کار گرفته شد : رویکرد جورج بردی و روش توافق و تفاوت جان استوارت میل بود . یافته‌های پژوهش نشان داد که علیرغم شباهت‌های زیادی که بین دو کشور وجود دارد , تفاوت‌های قابل‌توجهی از قبیل اقتدار معلم برای توسعه برنامه‌های درسی ; مسئولیت مقامات منطقه‌ای در طراحی و اجرای برنامه‌های آموزشی ; مرجعیت آنان برای ارائه برنامه‌های درسی ویژه , حمایت مالی بیشتر دولت روسیه از مدارس, در نظام آموزشی ایران تاکید بر انسجام فکری , مذهبی , علمی , عملی و اخلاقی همراه با تلاش برای جلوگیری از یک بعد خاص و تضمین ساعات تدریس مناسب در مدارس مورد تاکید قرار گرفته‌است . براساس یافته‌های پژوهش پیشنهاد می گردد که برنامه‌های آموزشی ایران تاکید بیشتری بر آموزش دوره‌های فناوری و زبان خارجی در دوره ابتدایی داشته باشند . علاوه بر این , به دانش آموزان حق انتخاب زبان مادری به عنوان زبان آموزش در مدارس داده شود .