هدف پژوهش تحلیل عوامل موثر بر رشد دانش آکادمیک، فناورانه و اجتماعی در امارات، عربستان، ترکیه و ایران می‌باشد. رویکرد پژوهش ‏تطبیقی کیفی و تحلیل داده‌ها براساس مدل بردی در چهار مرحله توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه انجام شد. انتخاب کشورها مبتنی بر ‏راهبرد«نظام اجتماعی مشابه، برونداد آموزشی متفاوت» بوده است. روش گردآوری داده‌ها، اسنادی از طریق بررسی منابع اولیه و ثانویه همچون ‏مقالات‎ ‎و گزارش‎‌‎های بین‌المللی در پایگاه‌های اطلاع‎‌‎رسانی معتبر همچونTaylor&Francis, Emerald, Noormags, Magiran, ‎SID, Science Direct, ProQuest, OECD, UNDP,‎‏ بود. برای سنجش ابعاد مختلف رشد دانش از شاخص استاندارد رشد ‏جهانی دانش زیرنظر برنامه پیشرفت و توسعه سازمان ملل متحد استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد در بین کشورهای ‏منتخب‎ ‎در شاخص‌های سه گانه رشد دانش آکادمیک ،فناورانه و اجتماعی، شباهتها و تفاوتهایی قابل توجه وجود دارد. عملکرد همه کشورهای ‏منتخب در بودجه دولت برای سرمایه‌گذاری آموزش عالی در مقایسه با سایر سطوح آموزشی، سطح آزادی علمی، سرمایه‌گذاری خدمات مخابراتی، ‏تجارت آنلاین و صادرات فناوری پیشرفته رضایت‌بخش نیست. در شاخص رشد اجتماعی همه کشورهای مورد مطالعه در بهداشت و درمان و ‏پوشش اینترنت، دارای عملکرد مطلوب و در وضعیت زیست محیطی شهروندان از ضعف عملکرد برخوردارند. اما یافته دیگر تحقیق مبین آن است ‏که امارات بر بین‌المللی‌سازی آموزش عالی، عربستان بر برابری جنسیتی، ایران و ترکیه بر گسترش کمی تاکید دارند. در این شاخص، رتبه ایران ‏در همکاری صنعت و دانشگاه پایین ولی از نظر منابع آموزشی و تحقیقاتی شامل تعداد و تخصص پژوهشگران در مقایسه با سایر کشورهای ‏منتخب جایگاه بهتری دارد. در رشد دانش فناورانه، رتبه امارات و عربستان در ارائه و دسترسی به خدمات دیجیتال بهتر از ترکیه و ایران؛ در رشد ‏دانش اجتماعی، کنترل اندک فساد در ایران و ترکیه در مقایسه با امارات و عربستان، منجر به ضعف محیط اجتماعی حمایتی شده است. ‏