هدف اصلی این مطالعه، توسعه و تبیین یک چارچوب رهبری آموزشی مؤثر برای مدارس متوسطه با بودجه اندک در استان آذربایجان غربی ایران بود. این مطالعه از یک طرح کیفی مبتنی بر تحلیل ثانویه - مدلی که در ابتدا از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 15 متخصص آموزشی که به صورت هدفمند انتخاب شده بودند، توسعه داده شد-، استفاده می‌کند. داده‌های مصاحبه در چهل شاخص و نه مضمون کدگذاری شده از طریق روش دلفی فازی پالایش شدند و با استفاده از مدل‌سازی ساختاری تفسیری (ISM) و تحلیل MICMAC به صورت ساختاری سازماندهی شدند تا سطوح سلسله مراتبی و روابط وابسته به محرک شناسایی شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدیریت مالی به عنوان عمیق‌ترین محرک ساختاری، حوزه‌های پایین‌دستی مانند کیفیت حکمرانی، توسعه حرفه‌ای معلمان، نظارت و تعامل مدرسه و جامعه را قادر می‌سازد و در نهایت به بهبود تدریس و یادگیری منجر می‌شود. در حالی که این منطق سلسله مراتبی در زمینه‌های مختلف مشهود است، تفاوت‌هایی در مسیرهای عملیاتی پدیدار می‌شود: استقلال مالی محدود و توزیع ناهموار منابع، عملکردهای رهبری سطح میانی را در ایران و هند به تأخیر می‌اندازد، در حالی که مکانیسم‌های بودجه هدفمند در آفریقای جنوبی تا حدی فرآیندهای حکمرانی و پشتیبانی از معلمان را تسریع می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که در مدارس محروم، تقویت بودجه‌بندی شفاف و تخصیص عادلانه منابع باید مقدم بر اصلاحات آموزشی باشد و یک منطق توالی عملی برای سیاست‌گذاران و رهبران مدارس ارائه دهد.